Ryszard Krynicki - Kalendarium

 

1943

Ryszard Krynicki urodził się 28 czerwca w nazistowskim obozie pracy (Lager Windberg) zlokalizowanym w Sankt Valentin w Dolnej Austrii, gdzie rodzice poety, Teofila z Diakowskich i Stanisław Krynicki, zostali wywiezieni – jako robotnicy przymusowi – z miasteczka Kozowa położonego w okolicach Brzeżan (na dzisiejszej Ukrainie)


1945

maj: ojciec poety – przed okupacją niemiecką więzień sowieckiego łagru – zostaje przymusowo wcielony do Armii Czerwonej (na okres dwóch lat)

mały Ryszard z mamą trafiają – w wyniku repatriacji – na „ziemie odzyskane”, do miejscowości Tarnów położonej między Barnówkiem a Gorzowem Wielkopolskim


1947

ojciec poety wraca do Polski i odnajduje rodzinę (na świat przychodzi młodsze rodzeństwo Krynickiego: w roku 1949 – brat, dwa lata później – siostra)


1948

poeta znajduje – przypadkowo, na strychu u krewnych – broszurę o Majdanku, będzie to – jak powie po latach – jedna z pierwszych lektur, które dogłębnie nim wstrząsnęły


1950

początek nauki w szkole podstawowej w Lubiszynie


1954

pierwsze intensywne doświadczenie poetyckie – lektura Ballad i romansów Mickiewicza, o której poeta powie 60 lat później, że była w niej „fascynacja i lęk, lęk przed tajemnicą, przed nieznanym”


1957

Krynicki rozpoczyna naukę w II Liceum Ogólnokształcącym w Gorzowie Wielkopolskim (maturę uzyskuje w roku 1961)


1959

ważne doświadczenia lekturowe – jak mówi poeta: „niemal równoczesne odkrycie Leśmiana, Poego, Kafki i Schulza”


1961

Krynicki podejmuje studia polonistyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu


1964

Krynicki intensywnie studiuje awangardę dwudziestolecia międzywojennego (zwłaszcza wiersze Tadeusza Peipera)

poeta czyta swój wiersz w poznańskim Klubie „Od Nowa” – w ramach redagowanego przez Edwarda Balcerzana dwutygodnika mówionego „Struktury Drugie” (jest to pierwsza publiczna prezentacja poezji Krynickiego)

Krynicki przystępuje do grupy poetyckiej „Próby” (grupa istnieje do marca 1968); początek przyjaźni ze Stanisławem Barańczakiem


1965

Krynicki pracuje nad – ostatecznie nieukończoną – rozprawą magisterską o poezji Juliana Przybosia (na seminarium prof. Jerzego Ziomka)

poeta wygrywa – ex aequo ze Stanisławem Barańczakiem – Turniej Jednego Wiersza w Poznaniu (zorganizowany przez Klub Literacki przy poznańskim oddziale Związku Literatów Polskich)

ginie zeszyt z wczesnymi – pisanymi od roku 1963 – wierszami poety (niektóre z tych wierszy Krynickiemu udaje się odtworzyć i opublikować – między innymi w almanachu Imiona powinności)

Krynicki współpracuje – do roku 1968 – ze studenckim klubem „Nurt”, gdzie organizuje cykl wieczorów autorskich (gościem poety jest między innymi Miron Białoszewski)

grudzień: poeta podejmuje pracę w redakcji poznańskiego miesięcznika „Nurt” (z pismem związany jest do roku 1968, publikując na jego łamach – od roku 1966 – wiersze, recenzje i przekłady)


1966

debiut prasowy: wiersz aczkolwiek uszy łakną echa… opublikowany w „Nurcie” (nr 1); ponadto utwory poetyckie Krynickiego ukazują się w dwutygodniku „Pomorze” (nr 3), w regionalnym miesięczniku „Ziemia Nadnotecka” (nr 4), w wydawanym w Katowicach dwutygodniku „Poglądy” (nr 17) oraz w pismach studenckich o zasięgu ogólnopolskim: w listopadowym zeszycie jednodniówki „Orientacja” (z. 3) i w tygodniku „itd” (nr 51-52)

październik: ukazuje się – jako druk powielany, w nakładzie 220 egzemplarzy – almanach grupy poetyckiej „Próby” zatytułowany Imiona powinności (Krynicki jest jednym z poetów prezentowanych w almanachu)


1967

grudzień: Krynicki wygłasza referat o poezji Tadeusza Peipera na seminarium Peiperowskim w klubie „Hybrydy”


1968

poeta pracuje – na stanowisku bibliotekarza – w Bibliotece Kórnickiej PAN w Kórniku (do roku 1969)

pierwsza publikacja w emigracyjnym – wydawanym w Londynie – kwartalniku „Oficyna Poetów”

styczeń: pierwsze spotkanie z Rafałem Wojaczkiem – w warszawskim klubie „Hybrydy” (Wojaczek bierze wówczas udział w wieczorze laureatów Turnieju Jednego Wiersza – nagrodzonym utworem jest Ojczyzna, zdjęta później przez cenzurę z tomu Inna bajka)

marzec: ukończona zostaje pierwsza – powstająca od jesieni 1967 – wersja wiersza Nasz specjalny wysłannik (będzie to jeden z najczęściej kwestionowanych przez cenzurę utworów Krynickiego)

listopad: cenzura zdejmuje wiersz Nasz specjalny wysłannik, który miał ukazać się w „Nurcie” – jest to początek nasilających się w kolejnych latach problemów, jakie poeta ma z publikowaniem swoich utworów w obiegu oficjalnym PRL

grudzień: ukazuje się debiutancki arkusz poetycki Pęd pogoni, pęd ucieczki – jako suplement do Almanachu ruchu kulturalnego i artystycznego Zrzeszenia Studentów Polskich (z licznymi ingerencjami cenzury i wydawcy)

grudzień: Krynicki przesyła Andrzejowi Urbanowiczowi arkusz Pęd pogoni, pęd ucieczki – z odręcznie wpisanym przekładem Rozwiązania Bertolda Brechta


1969

czerwiec: z inicjatywy Krynickiego w Bibliotece Kórnickiej ma miejsce wieczór autorski Wisławy Szymborskiej

Wydawnictwo Poznańskie publikuje tom Akt urodzenia – uważany przez Krynickiego za jego właściwy debiut poetycki (na ostatecznym kształcie wydrukowanego tomu mocno zaważyły ingerencje cenzury, która usunęła z tomu – między innymi – wiersz tytułowy)

Nagroda im. Tadeusza Peipera – przyznana przez Ugrupowanie Literackie 66 (za tom Akt urodzenia), drugim laureatem nagrody jest Rafał Wojaczek (za debiutancki Sezon)

dłuższy, trwający do roku 1971, pobyt na Górnym Śląsku – najpierw w Bytomiu, następnie w Katowicach (w tym czasie Krynicki – poszukując, jak mówi, „drogi duchowej” – żywo interesuje się buddyzmem, praktykami zen, ezoteryką i teozofią; nawiązuje przyjaźnie z Andrzejem Urbanowiczem i Henrykiem Wańkiem – malarzami współtworzącymi hermetycznie zorientowaną grupę „Oneiron”)


1970

październik: na świat przychodzi córka Krystyny i Ryszarda Krynickich – Natalia

listopad: ważne dla poety – przypadkowe – spotkanie z Rafałem Wojaczkiem, w Klubie Plastyków w Katowicach (Wojaczek podarował wówczas Krynickiemu tom Inna bajka z odręcznie wpisanym wierszem Ojczyzna – zdjętym z książki przez cenzurę)


1971

styczeń: poeta sporządza – w jednym egzemplarzu – tomik-kolaż zatytułowany G (tworzące ten „panegiryk nagrobny” kolaże – „wiersze z gazet” – powstają od jesieni 1967 roku, nad ostatecznym kształtem całości Krynicki pracuje do początku roku 1971)

kwiecień: w Poznaniu ukazuje się powielaczowa broszura zatytułowana Projekt organizmu zbiorowego (publikacja zawiera osiem wierszy z przygotowywanego do druku tomu Organizm zbiorowy i stanowi program wieczoru autorskiego poety)

początek współpracy z czasopismem „Student”


1972

poeta pracuje w krakowskiej redakcji dwutygodnika „Student”, gdzie prowadzi dział literacki (Krynicki mieszka wówczas w Krakowie – do połowy roku 1973)

Marek Grechuta nagrywa z zespołem Anawa płytę Droga za widnokres, na której znalazł się utwór Może usłyszysz wołanie o pomoc do słów Krynickiego (również na kolejnej płycie Grechuty i zespołu Anawa – Magia obłoków z roku 1974 – pojawi się piosenka ze słowami Krynickiego: Świat w obłokach)

kwiecień: podczas dyskusji między twórcami Nowej Fali i poetami innych pokoleń – w ramach IX Kłodzkiej Wiosny Poetyckiej – Krynicki ostro krytykuje odczytany wówczas przez Zbigniewa Herberta szkic Poeta wobec współczesności (po latach autor Aktu urodzenia powie, że wtedy zrozumiał ten szkic „opacznie, a już szczególnie zdanie »Słowo jest oknem otwartym na rzeczywistość«”, i doda: „szybko wówczas dotarło do mnie, jak fatalnie się pomyliłem”)

sierpień: Krynicki zwraca się do Wisławy Szymborskiej i Zbigniewa Herberta z prośbą o powierzenie „Studentowi” wierszy do opublikowania – oboje poeci przesyłają swoje utwory, które ukazują się w czasopiśmie pod koniec października (nr 20)


1973

Krynicki przez kilka miesięcy jest członkiem redakcji wydawanego w Warszawie miesięcznika literackiego „Nowy Wyraz”

ukazuje się arkusz poetycki Drugi projekt organizmu zbiorowego – jako wkładka do czasopisma „Nowy Wyraz” (nr 9)

maj: pierwsza zagraniczna podróż poety – kilkudniowy wyjazd do Wiednia, z Katarzyną i Zbigniewem Herbertami (z okazji przyznania autorowi Struny światła Nagrody im. Herdera, z którą związane jest stypendium dla młodego poety wskazanego przez laureata – Herbert wskazał Krynickiego)

maj: początek znajomości z Wiktorem Woroszylskim

czerwiec: Krynicki zostaje represyjnie zwolniony z pracy w redakcji „Studenta”

powrót do Poznania

październik: władze PRL udaremniają Krynickiemu wyjazd na dziesięciomiesięczne stypendium do Wiednia, które poeta otrzymał z rekomendacji Herberta (Krynicki zostaje zatrzymany na granicy i oskarżony o przemyt narkotyków – sprawa kończy się cofnięciem prawa do wyjazdu z Polski i wyrokiem w zawieszeniu)

październik: poeta przepisuje na maszynie – w 17 egzemplarzach – i samodzielnie oprawia tom Wszystko jest możliwe, zawierający te wiersze z Organizmu zbiorowego, które zostały zdjęte przez cenzurę z tomu czekającego na druk w Wydawnictwie Literackim (Wszystko jest możliwe to jeden z pierwszych polskich samizdatów)

listopad: Wydawnictwo Literackie informuje Krynickiego, że nie opublikuje – wcześniej już zapowiedzianego na rok 1973 – tomu Organizm zbiorowy

początek znajomości z Adamem Michnikiem


1974

złożony do druku w Wydawnictwie Poznańskim tom wierszy Krynickiego (zatytułowany To, nic) zostaje odrzucony – wedle oficjalnego wyjaśnienia – „z przyczyn pozaliterackich”

powstaje niezależna Fundacja „Against Modern Art” (AMA) – tworzą ją między innymi Henryk Ziembicki (Fantazos), Marta Kremer, Henryk Waniek, Andrzej Kołpanowicz, Tadeusz Nyczek i Ryszard Krynicki (AMA działa do roku 1975)

grudzień: nakładem „Galerii O.N.” w Poznaniu ukazują się Elegie bukowskie i inne wiersze Bertolta Brechta – w wyborze i przekładzie Krynickiego (z rysunkami Wojciecha Wołyńskiego)


1975

luty: Niezależna Nagroda Literacka za rok 1974: „Nagroda Poetów” – przyznana Krynickiemu przez niezależnych polskich poetów z inicjatywy Antoniego Słonimskiego i Zbigniewa Herberta (obok Słonimskiego i Herberta jury nagrody tworzyli między innymi: Stanisław Barańczak, Jerzy Ficowski, Mieczysław Jastrun, Wisława Szymborska, Adam Ważyk, Wiktor Woroszylski)

wrzesień: bezpieka rozpoczyna uporczywą inwigilację Krynickiego – w ramach „sprawy operacyjnego rozpracowania” (SOR) o kryptonimie „Sosna”, przekształconej następnie w SOR „Lingwista” (działania operacyjne służby bezpieczeństwa wobec poety prowadzone były nieprzerwanie przez kolejne lata i ustały dopiero w listopadzie 1989)

grudzień: Krynicki jest jednym z sygnatariuszy „Listu 59” – memoriału skierowanego przez grupę intelektualistów do władz PRL w proteście przeciwko zapowiadanemu włączeniu do Konstytucji zapisów mówiących o przewodniej roli PZPR w państwie oraz o trwałym sojuszu Polski z ZSRR

grudzień: w Wydawnictwie Literackim – niespodziewanie, po ponad dwóch latach oczekiwania na druk – ukazuje się tom Organizm zbiorowy (drastycznie okaleczony przez cenzurę)


1976

lipiec: poeta podpisuje się pod „Listem 13” – wyrażającym protest przeciwko represjonowaniu uczestników wydarzeń w Radomiu i Ursusie

Nagroda Fundacji Kościelskich w Genewie – za tom Organizm zbiorowy (Krynicki nie otrzymuje paszportu i nie może odebrać nagrody)

nagroda fundacji Roberta Gravesa – przyznana przez Polski PEN Club

Krynicki zostaje objęty urzędowym zakazem druku (oficjalny zapis cenzorski – obejmujący również zakaz wymieniania w druku nazwiska poety – trwa do roku 1980, w kolejnych latach restrykcje cenzury nadal jednak Krynickiego dotykają i do roku 1989 publikuje on wyłącznie poza obiegiem oficjalnym)

poeta podejmuje pracę w Bibliotece Raczyńskich, gdzie jest zatrudniony – jako bibliotekarz – do roku 1978


1977

Krynicki uczestniczy w spotkaniach Niezależnego Klubu Dyskusyjnego w Łodzi

luty: ukazuje się – w postaci odbitki powielaczowej – arkusz Nasze życie rośnie. Wiersze ulotne (nakładem Witryny Poetyckiej Okręgowego Komitetu Studenckiego „Od Nowa” w Poznaniu)

wyjazd za granicę: poeta odbiera w Genewie zaległą nagrodę Fundacji Kościelskich; pobyt – dwutygodniowy – w siedzibie „Kultury” w Maison-Laffitte oraz w Wiedniu – przez dwa semestry: od października 1977 do czerwca 1978 – dzięki stypendium przyznanemu poecie w roku 1973 (z okazji Nagrody im. Herdera dla Herberta)


1978

kwiecień: Krynicki odwiedza po raz pierwszy miejsce swojego urodzenia – Sankt Valentin w Austrii

czerwiec: ukazuje się tom Nasze życie rośnie – opublikowany przez Instytut Literacki w Paryżu (w serii „Bez cenzury”)

udział w spotkaniach niezależnego Towarzystwa Kursów Naukowych w Poznaniu

poeta uczestniczy – do końca roku 1981 – w pracach zespołu redakcyjnego kwartalnika „Zapis”, który był pierwszym czasopismem literackim wydawanym poza cenzurą PRL


1979

wrzesień-październik: pierwszy pobyt w Berlinie Zachodnim


1980

w drugoobiegowym Wydawnictwie KOS (Krakowska Oficyna Studentów) ukazuje się krajowe wydanie tomu Nasze życie rośnie

sierpień: poeta jest jednym z sygnatariuszy listu intelektualistów poznańskich solidaryzujących się z wydarzeniami na Wybrzeżu

grudzień: Niezależna Oficyna Wydawnicza publikuje poprawione oraz rozszerzone wydanie Elegii bukowskich i innych wierszy Bertolta Brechta – w wyborze i przekładzie Krynickiego


1981

styczeń: umiera mama poety – Teofila Krynicka (urodzona w roku 1922)

Krynicki pracuje w redakcji czasopisma „Solidarność Wielkopolski”

poeta sporządza samizdat tomu Niewiele więcej (maszynopis z oryginalnymi linorytami Leszka Sobockiego)

Wydawnictwo KOS publikuje Niewiele więcej. Wiersze z notatnika 78/79 (z rysunkami Leszka Sobockiego)

w krakowskim Wydawnictwie ABC ukazują się dwie książki Krynickiego: druga edycja krajowa tomu Nasze życie rośnie (z rysunkami Jana Sawki) oraz zmienione i poprawione wydanie tomu Niewiele więcej

nagroda „Pierścienia” – przyznana przez Klub Studentów Wybrzeża „Żak” (za całokształt twórczości)


1982

Krynicki jest współredaktorem – do początku roku 1989 – konspiracyjnego czasopisma „Obserwator Wielkopolski” (pismo członków i sympatyków „Solidarności”)

luty: w postaci samizdatu ukazuje się – anonimowo – pierwsza wersja tomu Jeżeli w jakimś kraju zatytułowana Drżą ze strachu

ukazuje się zbiór Jeżeli w jakimś kraju – jako samizdat, w nakładzie 17 egzemplarzy maszynopisu z oryginalnymi rysunkami Jerzego Piotrowicza (publikacja sygnowana nazwą założonej przez poetę niezależnej galerii domowej „galeria bez miejsca”)


1983

luty: poeta zostaje zatrudniony w bibliotece Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk (gdzie pracuje – jako bibliotekarz – przez kilka następnych lat)

Krynicki jest współredaktorem podziemnego czasopisma „Bez Debitu" (do roku 1985)

drugoobiegowa Warszawska Niezależna Oficyna Poetów i Malarzy wydaje Jeżeli w jakimś kraju. Wiersze i apele – z rysunkami Henryka Wańka (podpisanymi pseudonimem Adam Kraska)


1984

staraniem Warszawskiej Niezależnej Oficyny Poetów i Malarzy ukazuje się – w konspiracyjnym Wydawnictwie Przedświt – tom Niewiele więcej i nowe wiersze (zawierający cykl Jeżeli w jakimś kraju) z rysunkami Jacka K. Zielińskiego


1985

działająca w Gdańsku konspiracyjna Młodzieżowa Oficyna Wydawnicza przedrukowuje tom Jeżeli w jakimś kraju. Wiersze i apele

ukazuje się – poza cenzurą – samizdatowy tom Wiersze, głosy z rysunkami Zbyluta Grzywacza (jako publikacja oficyny „galeria bez miejsca”)

w amerykańskim wydawnictwie Mr. Cogito Press wychodzi drukiem wybór wierszy Citizen R. K. Does Not Live. Poems of Ryszard Krynicki – zredagowany i opatrzony wstępem przez Stanisława Barańczaka (w tomie znalazły się wiersze w przekładach Stanisława Barańczaka oraz Clare Cavanagh, a także – między innymi – Grażyny Drabik, Magnusa J. Kryńskiego i Roberta A. Maguire’a)

tom Niewiele więcej zostaje opublikowany jako bibliofilska książka artystyczna z grafikami Janusza Pawła Tryzny (staraniem Correspondance des Arts)


1987

Niezależna Oficyna Wydawnicza publikuje poza cenzurą Nokturn i inne wiersze z lat 1959-1981 Rainera Kunze – w wyborze i przekładzie Krynickiego

ukazuje się druga – również samizdatowa – edycja tomu Wiersze, głosy (sygnowana przez wydawnictwo „bez debitu”)


1988

powołane zostaje do istnienia Wydawnictwo a5 (od roku 1991 poeta prowadzi je z żoną – Krystyną Krynicką)

Niezależna Oficyna Wydawnicza publikuje – poza cenzurą – obszerny tom zatytułowany Niepodlegli nicości. Wybrane i poprawione wiersze i przekłady


1989

luty: kilkudniowy wyjazd do Londynu na zaproszenie festiwalu „Child of Europe” (podczas tego pobytu ma miejsce – w centrum miasta, niedaleko National Gallery – zdarzenia ujęte rok później w zapis zatytułowany Byłem tutaj, o którym Krynicki mówi, że jest to – dla niego – jeden z najważniejszych wierszy, jakie napisał)

pobyt w Darmstadt – w ramach stypendium Fundacji Boscha (od marca do grudnia)

w wydawnictwie „Znak” ukazuje się tom Niepodlegli nicości. Wybrane wiersze i przekłady (z licznymi – zaznaczonymi w druku – ingerencjami cenzury)

Nagroda Fundacji Alfreda Jurzykowskiego w Nowym Jorku (w dziedzinie literatury)

Nagroda miasta Poznania (poeta odmówił przyjęcia nagrody)


1990

luty: Nagroda Kulturalna „Solidarności” za rok 1989 – przyznawana przez Komitet Kultury Niezależnej (nagroda za tom Niepodlegli nicości opublikowany w roku 1988 przez Niezależną Oficynę Wydawniczą)


1991

ukazują się dwa niemieckojęzyczne wybory wierszy Krynickiego w przekładzie Karla Dedeciusa – obszerny tom Wunde der Wahrheit (w wydawnictwie Suhrkamp) oraz zawierająca „wiersze z notatników” bibliofilska książka Um niemanden zu verletzen (w oficynie Edition Tiessen)

wychodzą drukiem pierwsze tomy Biblioteki Poetyckiej Wydawnictwa a5 – redagowanej przez Krynickiego (do roku 2015 ukazało się 85 tomów serii)


1993

pobyt w Berlinie w ramach stypendium DAAD (Berliner Künstlerprogramm)


1994

w Szwecji ukazuje się tom Planeten Fantasmagori – w wyborze i przekładzie Joanny Helander i Bo Perssona (nakładem wydawnictwa Café Existens)


1996

Wydawnictwo CiS publikuje tom Magnetyczny punkt – autorski wybór wierszy i przekładów Krynickiego


1997

czerwiec: umiera ojciec poety – Stanisław Krynicki (urodzony w roku 1920)

w Bułgarii ukazuje się tom Magnetična točka – wybór wierszy Krynickiego w przekładzie Very Deânovej (nakładem wydawnictwa Stigmati)


1998

kwiecień: Kryniccy przeprowadzają się z Poznania do Krakowa

nakładem Wydawnictwa Literackiego ukazują się Utwory wybrane Paula Celana – w wyborze i opracowaniu Krynickiego


1999

wydawnictwo Fortu Legnica publikuje „rekonstrukcję” samizdatowego tomiku-kolażu G


2000

Nagroda Friedricha Gundolfa – przyznawana przez Deutsche Akademie für Sprache und Dichtung

w Hamburgu ukazuje się wybór wierszy poety zatytułowany Stein aus der neuen Welt (w przekładzie Esther Kinsky)


2001

wychodzi drukiem Król mrówek. Prywatna mitologia Zbigniewa Herberta – książka zrekonstruowana i opracowana edytorsko przez Krynickiego (nakładem Wydawnictwa a5)


2003

w bratysławskim wydawnictwie Drewo a Srd ukazuje się tom Magnetický bod – wybór wierszy Krynickiego w przekładzie Karola Chmela


2004

wskutek awarii komputera poeta traci pierwszą – przygotowywaną do druku – wersję tomu Kamień, szron (wiersze, które następnie ukażą się w książce, są – w znacznej części – rekonstrukcjami)

wychodzi tom Kamień, szron (opublikowany przez Wydawnictwo a5)


2006

Wydawnictwo a5 ogłasza drukiem dwujęzyczny tom Rozżarzone zagadki – zawierający wiersze Nelly Sachs w wyborze i przekładzie Krynickiego

nakładem wydawnictwa Burian a Tichák ukazuje się w Ołomuńcu dwujęzyczny tom Kámen, jinovatka – przekładu na czeski dokonał Václav Burian


2007

Nagroda Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa

nakładem Wydawnictwa a5 ukazują się Wiersze 1954-1996 Wiktora Woroszylskiego – w wyborze i opracowaniu Krynickiego


2008

Nagroda „Kamień” (przyznawana – od roku 2008 – przez festiwal „Miasto Poezji” w Lublinie)

Wydawnictwo a5 publikuje Wiersze zebrane Herberta – w opracowaniu edytorskim Krynickiego (książka zawiera wszystkie wiersze, które autor Epilogu burzy opublikował w swoich tomach poezji)

listopad: ważny dla poety pobyt w Tokio


2009

w Wydawnictwie a5 ukazują się Wiersze wybrane – przedruk tomów Magnetyczny punkt i Kamień, szron (książka-niespodzianka – wydana bez wiedzy autora)

luty: w przestrzeni miejskiej Norymbergi powstaje rzeźbiarska instalacja autorstwa Sabine Richter poświęcona Kasparowi Hauserowi – jej kluczowym elementem jest wiersz Krynickiego zatytułowany Ktoś, Kaspar Hauser (tekst utworu – po polsku i w przekładzie na język niemiecki – został wykuty w blokach z granitu, które tworzą dwunastometrowy pas wmurowany w brukową nawierzchnię Unschlittplatz)


2010

wychodzą drukiem Utwory rozproszone Herberta, opatrzone podtytułem Rekonesans – w wyborze i opracowaniu edytorskim Krynickiego (nakładem Wydawnictwa a5)

czeskie wydawnictwo Protimluv publikuje tom Magnetický bod – obszerny wybór wierszy Krynickiego w przekładzie Lenki Daňhelovej


2011

w Sofii ukazuje się wybór wierszy Krynickiego zatytułowany Kam’k, skrež – w przekładzie Very Deânovej (staraniem wydawnictwa Stigmati)

włoskie wydawnictwo Forum publikuje tom Il punto magnetico – wybór wierszy Krynickiego w opracowaniu i przekładzie Franceski Fornari

w Izraelu wychodzi drukiem tom Nekuda magnetit – hebrajskojęzyczny wybór wierszy Krynickiego w przekładzie Davida Weinfelda (nakładem wydawnictwa Even Hoshen)


2012

kwiecień: w Wydawnictwie a5 ukazuje się tom Wystarczy Wisławy Szymborskiej – edytorsko opracowany i po części zrekonstruowany przez Krynickiego

włoskie wydawnictwo Interlinea publikuje wybór wierszy Krynickiego zatytułowany Abitiamo attraverso la pelle – w tłumaczeniu Franceski Fornari


2013

w Wydawnictwie a5 ukazuje się dwujęzyczny tom Psalm i inne wiersze Paula Celana – w wyborze i przekładzie Krynickiego (z wierszem Fuga śmierci przetłumaczonym przez Stanisława Jerzego Leca)

poeta publikuje – w Biurze Literackim – autorski wybór wierszy zatytułowany Przekreślony początek. Dwadzieścia dwa wiersze z lat 1965-2010

wybór wierszy Krynickiego w przekładzie Andrèja Hadanovìča – zatytułowany Dakranucca – ukazuje się na Białorusi (w wydawnictwie Logvìnaŭ)


2014

styczeń: nakładem krakowskiego Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK wychodzi drukiem reprint tomiku-kolażu G z roku 1971

kwiecień: w krakowskiej Alchemii poeta czyta swoje wiersze z towarzyszeniem muzycznej mantry zespołu Rdzeń 2

Nagroda im. Jana Parandowskiego przyznawana przez Polski PEN Club

w Timisoarze ukazuje się obszerny tom wierszy Krynickiego zatytułowany Poeme alese. Antologie (1969-2009) – w przekładzie na rumuński i opracowaniu Constantina Geambasu (nakładem wydawnictwa Excelsior Art)

Wydawnictwo a5 publikuje Wiersze wybrane prezentujące podstawowy korpus dotychczasowej twórczości poetyckiej Krynickiego w jego autorskim wyborze (wydanie z płytą zawierającą nagrania wierszy czytanych przez poetę)

wychodzi drukiem tom Haiku. Haiku mistrzów opublikowany przez Wydawnictwo a5

Biuro Literackie wydaje obszerny wybór rozmów z Krynickim – zatytułowany Gdybym wiedział (w opracowaniu Anny Krzywani)


2015

Międzynarodowa Nagroda Literacka im. Zbigniewa Herberta

 

Paweł Próchniak